Auw!

Auw auw auw. Dat was de hoofdgedachte die door mijn hoofd ging de laatste 2 dagen van de fietstocht. Ongelooflijk hoe pijn je kont gaat doen zeg! Conditioneel gezien was het (en ik mag eigenlijk niet opscheppen, maar kan er ook niets aan doen) een makkie. Waarschijnlijk heeft het een groot voordeel om nederlands te zijn en dus gewent te zijn aan fietsen. De knieen begonnen bij ons allemaal wel verschrikkelijk pijn te doen, en dat heeft ons ook tijd gekost!

De zaterdag vertrokken we naar de a. Het weer begon goed, maar na 2 minuten op de fiets te zitten viel de eerste regendruppel al! Geweldig! De rest van de dag hebben we vrijwel alleen maar miezer gehad. Nu zou je zeggen dat dat niet zo heel erg is, maar het is net als sneeuw. Je denkt dat het niet zo erg is, maar doordat het als maar doorgaat ben je er uiteindelijk van doorweekt. Van Allesley naar Birmingham naar Coventry, Derby en om half 5 eindigden we in Eastwood. Daar sliepen we bij de tante van Dan die ons heel goed verzorgt heeft. Dave was de eerste dag al meteen kapot. Hij kwam de trap letterlijk niet meer op, en is op zijn kont naar boven gegaan waar hij gedoucht heeft. Dit deed hem gelukkig goed, want daarna kon hij in ieder geval weer een beetje traplopen! Om 8 uur lagen we in bed en gingen we slapen! En daar waren we echt aan toe!

5 uur er weer uit, en om 6 uur zaten we weer op de fiets op weg naar de f. Van Findern naar naar Gotham naar Hemmington naar Isley Walton naar John O Gaunt naar Keyham om vervolgens de dag te eindigen in Leicester. Tussen Isley Walton en John O Gaunt kwamen we langs het vliegveld van East Midlands. We hebben hier pauze gehouden aan het einde van de startbaan. Erg leuk dat je de vliegtuigen hier bijna aan kunt raken als ze aan het landen zijn! In Leicester konden we op 3 verschillende adressen slapen. We kwamen tegen 6 uur aan daar, en konden het bord helaas niet vinden, dus besloten we maar de volgende ochtend vroeg naar het stadion te gaan en daar de foto te nemen! Ik zou samen met Nathan in het 2 persoonshuis, en Dave en Dan zaten beide in een 1 persoonhuis. Toen ik met Nathan naar het adres op de kaart was gereden klopte dit niet met het adres op ons papiertje! Wij bellen, bleek dat de adressen omgewisseld waren. Dave was dus naar het 2 persoonsadres gereden en wij stonden bij een 1persoonsadres. De man van dit adres heeft mij toen naar het 2 persoonshuis gebracht waar ik heerlijke pizza kreeg met heel veel erbij, en we vervolgens heerlijk hebben geslapen!

De volgende ochtend zouden we om half 7 bij het stadion zijn, maar uiteindelijk konden we pas kwart over 7 weg, doordat Dan het niet kon vinden! Foto genomen en doorgegaan naar Market Harborough voor de M, waarna we naar Northampton, Overstone, Piddington, Quinton en als laatste Rugby gingen. Dit was een van de zwaarste dagen. We hadden al een slechte start, maar Nathan kreeg vandaag zijn 3e lekke band, dus besloten we maar om anti-lekbanden te kopen voor hem! Dit heeft geholpen, want de rest van de week hebben we nergens meer last van gehad! Om 8 uur kwamen we pas aan bij het huis in Rugby, en we waren helemaal uitgeput! Snel gegeten en slapen!

Doordat we zo uitgeput waren besloten we maar iets later te vertrekken de volgende dag! 7 uur stonden we weer buiten en gingen we er weer vol goede moed tegenaan! Van Sharnford naar Thurlaston naar Upton naar Vauxhall naar Water Orton naar onze laatste van die dag Exhall. Omdat er geen steden zijn die met een X beginnen was Ex ook goed! Vanaf Vauxhall begon mijn kont echt ontzettend pijn te doen, en wist ik niet meer waar ik het zoeken moest. Maarja omdat je toch alles uit wilt rijden zet je door en blijf je vooruit kijken! Die avond hebben we lekker thuis geslapen en we besloten de volgende dag om half 6 weer te gaan, om de winst zeker te stellen!

Vol goede moed begonnen we aan onze tocht, en dat de winst te ruiken was, was duidelijk, want we gingen als een speer! 8 uur waren we bij Yelvertoft wat 22 mijl verderop lag! Daarna verdwaalden we helaas een beetje waardoor we pas tegen kwart voor 1 bij de Z waren! De terugweg ging nog harder, en om 6 uur waren we ongeveer terug in Coventry en hadden we 105 mijl op de teller staan van die dag! Dit was ons record in afstand, maar zeker ook in tijd, want we hadden 12 uur over deze afstand gedaan, terwijl onze langste dag 88 mijl was waar we ook 11,5 uur over hadden gedaan!

Nu ben ik 2 dagen verder en bijna uigerust! Vanavond ga ik naar de musical om daar te stewarden en te kijken wat hun ervan gemaakt hebben! In ieder geval allemaal bedankt voor de steun, want mede daardoor moest ik wel doorgaan ondanks mijn blaren die ik nu op mijn kont heb!

Tot volgende keer maar weer